Myrthe wil 's nachts echt geen luier meer aan, maar ze heeft nog wat problemen met droogblijven. Daarom proberen we haar te stimuleren door er een mooi cadeau tegenover te zetten. We beginnen simpel; twee nachten droog en dan krijgt ze de felbegeerde discolamp. Maar twee nachten achter elkaar is heel erg moeilijk voor onze dame. Om de andere nacht lukt wonderbaarlijk wel maar de lamp blijft nog buiten bereik. Dan komt ze naar me toe en zegt: "Mama, als jij ook drie nachtjes droog bent, krijg je deze mooi tekening van mij!"
De volgende dag komt ze met de tekening naar me toe. "Goed zo mama. Dat heb je goed gedaan, hier heb je de tekening. En nu zijn wij voor altijd vriendinnetjes!"
Het is herfstvakantie. Onderweg naar de supermarkt komen we een groep zwanen tegen. Myrthe zit bijna achterstevoren op haar fiets om ze maar te kunnen (blijven) zien. Dan zegt ze met een zucht: "Wat een mooie zwanen. Dat zijn mijn lievelingsganzen!"
Menno heeft een dubbeltje gevonden en weet wel waar hij het laten wil: "Deze gaat in mijn centenbak!" (spaarpot)
Marc, Myrthe, Menno en ik zitten aan tafel als Myrthe opeens plompverloren vraagt: "Mama, als de aarde schud, waarom vallen wij er dan niet af?" Pffff, en ze is pas 5 jaar....
Menno helpt met de was. Heel fanatiek heeft hij al het wasgoed uit de wasmachine in de droger gestopt. "Zo," zegt hij, "dat zit in de droger. Moet er nu ook nog iets in de natter??" (wasmachine)
Hetzelfde spelletje, maar dan een paar beurten verder. Marc en ik staan op het veld en Myrthe draait. Hoe ze het doet is Marc en mij een raadsel maar we staan met regelmaat echt in de knoop. Op een gegeven moment staan we door elkaar gevlochten op het veld dat we allebei bijna omvallen. Myrthe kijkt op van het draaibord en vraagt: "Staan jullie lekker???"
Marc en Myrthe hebben vandaag al vakantie en Menno moet nog een ochtendje naar de peuterspeelzaal. Volgens Marc tijd om samen een spelletje te doen. Marc wil graag Twister doen. Maar met z'n 2en is dat niet leuk en Myrthe mag dan ook mee doen. Het gaat prima. Eentje draait en de andere twee staan in de meest onmogelijke houdingen op het speelveld. Als er iemand af is word er gerouleerd, zodat we allemaal een keertje draaien. Als het Marc's beurt is om te draaien gaan Myrthe en ik in de starthouding staan. Als we gaan beginnen zegt ze: "Nou mama, succes. Maak je borst maar nat!".
Myrthe doet een schokkende ontdekking. Mama heeft geen bikini....! Maar ze weet raad: "Dan gaan we gewoon naar de mama-winkel. Daar hebben ze vast wel een bikini voor jou!"
Myrthe wil nu toch ook wel een keertje zelf naar school fietsen, maar het fietsen zonder zijwieltjes valt niet mee. We mogen niet helpen. Papa niet, mama niet en ook Marc niet. Vandaag, na 2 dagen proberen komt ze naar me toe. "Kom maar kijken mama, ik denk dat het nu wel gaat.". Vervolgens stapt ze op haar fietsje en rijdt zo de straat uit!
Menno zit heerlijk te smullen van een bord spaghetti. Dan kijkt hij op en zegt: "Dit is de lekkerste pannenkoek die ik ooit gegeten heb!"
Menno heeft geplast op de wc en wil natuurlijk zelf doortrekken. Mama moet even aan de kant want, zegt Menno, we moeten eerst de deur dichtdoen. Vervolgens doet hij de klep van de wc dicht en trekt door...
Menno wordt een grote jongen. Hij hoeft niet meer zo nodig in de kinderstoel en dat babybestek is hij ook meer dan zat. Daar is hij nu toch echt te groot voor, vind hij zelf. Als we hem in een grote stoel aan tafel schuiven vraagt hij dan ook: "Mama, mag ik ook grote-bestek-mensen?"
Myrthe zit achter de computer en doet het Dora-spel. Wij hebben de engelse versie maar dat is voor Myrthe (en ook voor Menno) geen probleem. Maar al die talen... Dat is wel lastig. Dat blijkt als Myrthe bezig is met het verzamelen van sterren. Opeens roept ze: "Kijk, mama, ik heb four sterren.... Vier stars..... Four stars!"
Het is koud buiten en voor het eerst sinds jaren krijgen we visite in de tuin. Eric rent snel naar de schuur om maatregelen te nemen. Myrthe hangt met Oma Vriend aan de telefoon en doet verslag van wat er gebeurt: "Oma, papa doet een net over de rivier want er zit een pauw bij!" Voor de mensen die dit niet begrijpen: de reiger heeft net zijn lunch uit onze vijver gevist!
Menno ziet wat we vanavond eten. "Oh," zegt hij, "worteltjes. Die zijn voor de konijntjes."
Het is zover. Myrthe heeft voor het eerst echt ruzie gehad op school. Bij het klimrek kwam het tot een uitbarsting en liep Myrthe haar eerste bloedneus op. Myrthe in tranen, natuurlijk. Maar toen we haar op kwamen halen, vond ze zichzelf heel stoer. Volgens de juf riep ze de hele tijd dat zij gewonnen had. Toen we aan Myrthe vroegen waarom ze dan gewonnen had (zij had een bloedneus, maar het andere meisje had niks!) zei ze: "Omdat ik niet terug heb geslagen!"
Hoewel de kinderen denken dat papa en mama altijd wakker zijn, is het vandaag toch ook een keer tijd voor ons om naar bed te gaan. Iedereen nog even rechtleggen en ook Menno wordt nog maar eens toegedekt. Hij draait zich lekker op zijn buik, schuift wat heen en weer voor het lekkerste plekje, en zegt dan met een grote grijns: "Welterusten, lieverdje!"
Spelen met licht is leuk. Nog leuker is het om dat dan ook tegen iedereen te vertellen. Menno weet alles van licht en lampen: "Kijk, mama, dit is een zaklamptaren."
Sinterklaas is in het land en dat zullen we weten. Vooral al dat lekkers dat er in huis is is Myrthe's favoriet. Bij de koffie wil zij ook wel wat van dat lekkers. "Papa, mag ik ook een stukje letter-boter?"
Na het eten zijn de kinderen lekker aan het spelen. De nieuwste hit bij Menno is het via een stoel klimmen op de bank. De stoel wordt met grote regelmaat weg gehaald en meneertje wordt regelmatig gewaarschuwd. Maar zoals dat gaat bij kleine eigenwijsjes van 3, gaat hij gewoon door. En ja hoor, vanavond is het zover en hij kukelt van de stoel. Dikke tranen... Eric zegt vrolijk tegen Menno: "Ojee, je stoeltje is te klein geworden." Je moet tenslotte toch wat om de kleine baas te troosten.
Maar Myrthe vindt het maar raar. Ze loopt naar het stoeltje en bekijkt het eens goed. Van boven, van onder, links, rechts. Na een uitgebreidde studie heeft ze haar conclusie getrokken: "Nee hoor, papa, zijn stoeltje is niet kleiner geworden. Het is GROTER geworden!"
We zitten aan tafel en Menno heeft niet echt haast. Op een gegeven moment duurt het ons toch te lang. "Menno, is het lekker?" vragen wij hem. "Nee," luidt het antwoord, "het zit nog klem vast!"
En dan komt het moment dat hij echt niet meer hoeft. En om zeker te weten dat we hem per ongeluk toch niet nog een hapje geven, houd hij demonstratief zijn hand tegen zijn mond geklemd.
Menno is aan het spelen met Myrthe's cassetterecorder. Hij zet de microfoon aan en zegt: "Kijk mam, een Miekmafoon!"
Myrthe moet naar de dokter en als ik Menno zijn jas aan doe om Mimi van school te halen zeg ik dat ook tegen hem. Waarop Menno zegt: "Zijn haar haren dan te lang?" "Nee, Menno, de dokter!" reageer ik. Waarop Menno berustend zegt: "Oh, het doktershuis..."
Vanmiddag heb ik kleuterbieb bij Myrthe op school en Menno mag mee. Maar sinds hij een keertje bij Myrthe in de klas mocht blijven en ook een stoeltje kreeg met zijn naam erop, is bij mama blijven er niet meer bij. Hij beent op juffrouw Wilma af en vraagt: "Heeft u voor mij ook weer een stoeltje?"
Op school mochten de kleuters hun schoen zetten. En hoera, Sinterklaas en Zwarte Piet waren langs geweest om er een leuk kleurboekje in te doen. Maar de kleuters waren zeer ontstemd. Niet om het kadootje, dat vonden ze allemaal leuk. Maar Zwarte Piet had met het speelgoed gespeeld en er nogal een rommeltje van gemaakt. En dat vinden de kleuters van tegenwoordig maar niks. Want, zei Thessa (4 jaar), zij hebben ermee gespeeld en wij moeten het opruimen!
Myrthe is helemaal in de ban van Sinterklaas. Met school zijn ze vandaag op 'schoolreisje' geweest naar het Huis van Sinterklaas in Dordrecht. Een hele belevenis, blijkt achteraf als ik haar vraag hoe het geweest is.... Ze mochten in een 'dubbele bus'. Op de heenweg zat ze met haar vriendje Daan, naar eigen zeggen, onderin de bus. Bij Sinterklaas aangekomen mochten ze kleuren. Myrthe moest natuurlijk, zoals altijd als ze ergens onbekend is, naar de wc. Maar niet op Sinterklaas z'n wc, dat mocht niet. Sinterklaas had voor haar een speciale kinderwc. En ze mocht met Plaspiet mee. Eenmaal bij Sinterklaas aangekomen mocht ze vertellen hoe ze heet. "Myrthe Marjolein," zei ze, "want Marjolein is mijn achternaam." Terug in de bus heeft ze weer onderin gezeten. Maar nu met Sharon. "Mama," zei ze, "we hadden de bus voor onszelf..." (ik neem voor de zekerheid toch maar niet aan dat de rest is komen lopen..) Terug op school mocht iedereen overblijven. Ook een heus spectakel voor ons meiske. De eerste keer op school eten! En keurig alles op!
Ze was zo onder de indruk dat ze eerst niet kon vertellen wat ze allemaal had meegemaakt. Maar 's avonds begon ze toch te vertellen. Over de Sint, haar achternaam, de bus. Op mijn vraag wat nou het leukste was van de hele schoolreis, antwoorde ze: "Dat ik mijn Zwarte Pieten muts op had!"
Menno heeft het alfabeth-liedje redelijk onder de knie. A-B-C, hij komt al een heel eind. Maar na de Z heeft Menno het nog niet helemaal begrepen: "Dit waren alle letters van het afvalbed..."
We nemen even de ochtend door, als Myrthe naar school gebracht wordt. Natuurlijk wordt er gewoon gegeten en gewassen. Daarna doet Menno zijn salades (sandalen) aan. Vervolgens zijn jooije (rode) jas, maar de jits (rits) wil natuurlijk niet dicht. Dan op de fiets. Menno wil vrop (voorop) en Myrthe achterop. Eindelijk kunnen we gaan rijden. Thuis al gelijk naar links (ja, ze weten de route uit hun hoofd) en rechts. Meteen over de auw heen (verkeersdrempel. Die hobbel doet nogal eens zeer als ik te hard rijd...). Dan links de Erasmuslaan op. Volgens Menno mogen we niet over de heuvel heen (wegversmalling met soort drempel) en van Myrthe moeten we over het fietsveld (fietspad). Dan gaat het een tijdje goed. We gaan rechts, links en bij het Ronde Sant wil Menno graag hoog fietsen (op de dijk). Als we tijd genoeg hebben, gaan we hoog, anders gaan we op de gewone weg (het fietspad). Dan weer rechts, heel eind rechtdoor en dan de bocht over (rotonde). De korte bocht (klein bochtje net over het fietspad), en aah het eind links. Hoera, we gaan over de Bjug met allemaal waters onderdoor. Myrthe zegt dan altijd: "Nee Menno, dit is een BRRRRRRRRRRUG. Met een beetje geluk gaan we 2 buggen (2 bruggetjes) en door het park (achter de school staan een aantal bomen met een fietspad er tussen door). Maar meestal gaan wij niet naar Marc zijn schoolplein (over het tweede bruggetje, het grote plein), maar gaan wij rechtdoor naar Myrthe's plein (het kleuterplein aan de voorkant). Dan Myrthe binnen brengen, een paar dikke kussen en kroelen en weg is Menno. Nog even Gijen (glijden van de glijbaan) als hij niet vies is, en dan weer de weg terug naar huis.... Soms gaan we via het knopje voor groen (het stoplicht) en dan hoog (de dijk op) of recht (rechtdoor langs HAK). Dan is Menno de koning te rijk....
Menno probeert zonder luier door het leven te gaan, maar het ging even niet goed en er lag een plasje op de grond. Hij ziet dat, en zegt tegen Eric: "Papa, ik heb een drukje op de grond geplast!"
Het is bedtijd en Menno heeft gedrukt. Niks aan de hand, ons mannetje gaat vast naar boven terwijl papa en mama het gesprek afmaken. Even later gaat Eric naar boven en treft daar de volgende situatie aan;
Menno op zijn rug op het badkamerkleedje, doos met billendoekjes naast hem, luier los en Myrthe op haar knieën ervoor. Jahoor, Myrthe vond, als grote zus, dat zij haar broertje best een schone luier kon geven. Resultaat: poep op de vloer, de badmat, Menno's kleren, het potje (vraag niet hoe dat kan!) en twee zeer vrolijke kinderen, die het maar wat raar vonden dat papa het niet zo'n goed idee vond.
Zoals elke avond zingen wij na het eten een aantal liedjes met de kinderen. Marc en Myrthe hebben er al een aantal (mee-)gezongen als Menno een liedje wil zingen. Voor de duidelijkheid zal ik de originele tekst eerst neerzetten, en daarnaast Menno's tekst. Voor de mensen die niet (meer) zo thuis zijn in de moderne kinderliedjes....
Origineel:
Menno:
In de maneschijn, in de maneschijn,
In de maneschijt, in de maneschijt,
Klom ik op een trapje naar het raamkozijn.
Klom ik op een trapje naar het raamkozij.
Maar je waagt het niet, maar je waagt het
niet,
Maar je maakt het niet, maar je maakt het niet,
Zo doet een vogel en zo doet een vis,
Zo doet een vogel en zo doet een vis,
Zo doet een duizendpoot die schoenenpoetser
is. Zo doet een duizendpoot
die schommelpoetser is.
En dat is een, en dat is twee,
En dat is een, en dat is twee,
En dat is dikke, dikke, dikke tante Kee,
En dat is dikke, dikke, dikke tante dikke tante.
En dat is recht, en dat is krom,
En dat is recht, en dat is krom,
En zo draaien wij het wieltje nog eens om.
En zo draaien wij het wieltje nog eens om.
ROM BOM.
KLOP KLOP.
Myrthe heeft heel veel fantasie en kan daarmee iedereen heel erg bezig houden. Dat blijkt ook vandaag. Ze heeft Marc wel eens zien 'schaatsen' door de kamer. Op zijn sokken net doen alsof hij Gerard van Velde is... Dit heeft heel veel indruk gemaakt op Myrthe en blijkbaar heeft ze het allemaal goed onthouden. Alleen heeft Myrthe gezien dat de schaatsers niet op hun sokken schaatsten. Omdat ze geen echte schaatsen heeft, probeert ze het op blote voeten. Dit gaat ook niet helemaal lekker. Vooral dat glijden en in de bochten is niet zoals het moet, volgens Myrthe. Dat moet anders kunnen.... En natuurlijk heeft ze ook een oplossing: op de tafel staat nog een beker Fristi die ze toch niet meer wil. Ze zegt tegen Menno dat hij op de bank moet blijven zitten, en giet vervolgens de beker Fristi over de grond. Even proberen en ja hoor:"Mama, kijk eens, zo kan ik wel echt schaatsen!"
Myrthe heeft een nachtje bij opa en oma Vriend geslapen. 's Ochtends wordt ze wakker en doet een hele ontdekking: "Oma, oma, wakker worden, het is al wit buiten!!!" (Myrthe bedoelde licht, natuurlijk).
Het is moederdag en Myrthe is vannacht tussenin gekropen. Als ze 's ochtends wakker wordt en ziet dat ik al wakker ben, geeft ze me een kus en zegt: "Mama, ik hou van jou!" (Een beter begin van moederdag kan een moeder zich niet wensen!!!)
Eric is met alle kinderen in de tuin bezig. Myrthe en Menno graven een gat naar China en Marc is aan het helpen met zomerplantjes te planten. Bij alle plantjes verteld Eric wat het is. Afrikaantjes, Lobeliaas en Begonia's. Waarop Marc zegt: "Megoliaas???"
Myrthe en ik hebben op 19-04-2005 bij het bruggetje bij school een moedereend met twaalf kuikens gezien. Ze vond het heel spannend, al die kuikentjes. Vandaag zitten er in de tuin 2 merels en een stuk of vier musjes (Hoera, musjes, dat is voor het eerst!). Myrthe kijkt naar buiten en zegt: "Kijk mam, die merel heeft kuikens!"
Myrthe is jarig en krijgt voor haar verjaardag een skippybal. Myrthe pakt het opgeblazen gevaarte uit en roept heel enthousiast: "Hoera, mijn eigen springballon!"
Paus Johannes Paulus II is overleden. Marc vindt het allemaal heel interessant en vraagt van alles en nog wat. Vooral het kiezen van de nieuwe paus, en hoe je kunt zien dat die gekozen is, is machtig interessant. Het verhaal van het kacheltje en de witte rook maakt een hoop indruk. Dat blijkt als de paus begraven wordt. Marc zit te kijken en op een gegeven moment wordt de kist bewierookt, waarop Marc zegt: "Mama, er is een nieuwe paus!" "Hoe kom je daar nou bij, ze zijn deze toch nog aan het begraven?" vraag ik verbaast. Waarop Marc antwoord: "Nou, kijk, een kacheltje met witte rook!"
Ik ben even boven wezen kijken hoe het vordert met de bouw van de nieuwe badkamer. Als ik beneden kom, staat de salontafel helemaal vol met bekers limonade. 1 Voor Menno, 1 voor Myrthe en nog 3 extra bekers. Ik vraag aan Myrthe wat die bekers limonade daar allemaal doen. Waarop Myrthe zegt: "Kijk, daar zijn de meisjes van K3. Die komen op visite om wat te drinken!"
We krijgen een nieuwe badkamer. Eric en ik hebben de ouwe er helemaal uitgesloopt. Als de meneer komt die de nieuwe badkamer komt zetten laat Menno hem ook even de badkamer zien: "Kijk 'neer, bad 'pot. Papa mama daan!"
Marc staat in Frankrijk in de garage te darten. Myrthe mag een keertje meedoen en dat laat ze vol enthousiasme aan oma Schattebout weten: "Hoera oma, ik mag ook dartelen!"
Myrthe heeft pijn aan haar buik. De oorzaak is al snel duidelijk; Marc had haar snaveltje zeer gedaan!
Myrthe kijkt op de televise naar Little Bill. Little Bill leert van zijn juffrouw (juf Monnée) koppeltje duikelen. Myrthe kijkt het een poosje aan, maakt een koprol op de bank en zegt dan: "Kijk, ik kan ook koppeltje duikelen, juf Portemonnee!"
