Even voorstellen: Guus

Ik ben Guus. De 11 jaar oude dikke, rooie kater van dit huishouden. Ik ben 11 jaar geleden letterlijk van een schuurdak af komen rollen, amper 7 weekjes oud. Ik hoor die mensen hier nog zeggen: “We gaan wel even uitzoeken waar die vandaan komt, dan kan hij terug naar zijn moeder.” Wat naïef kunnen ze zijn… Na een paar weken kocht zij (mijn vrouwtje) een krabpaal en mocht ik blijven. Feest! Al gauw waren ze zo aan me gehecht, dat ik niet veel fout meer kon doen. En vertroeteld dat ik werd! Gelukkig is dat allemaal nooit veranderd. Ondanks de dreigementen van haar… Toen ik voor de zoveelste keer besloot dat die krabpaal alleen was om in te liggen, en ik mijn nagels aan de bekleding van de trap en de bank sleet, zei ze dat ze me op straat ging zetten. Tsss. Met een tuigje in de tuin, verder mocht ik niet.

Verder ben ik een echte goedzak. Als ze ergens heen gaan, ga ik graag mee. Zodra ze mijn bench in de kamer zetten, ga ik er in liggen. Joepie, op reis! Lekker in de auto en daarna een andere tuin ontdekken. Vakanties zijn wel aan mij besteed. Als ik thuis ben lig ik het allerliefste in de grote krabpaal. Helemaal bovenin. Dat wordt met mijn oude lijf wel wat lastiger maar het lukt me nog wel. Verder ben ik wel een kroelkat, maar… alleen als ik dat wil. Ik ga niet, en ik zeg NIET, op schoot liggen. Als ik gekroeld wil worden, kom ik je wel opzoeken. Dan wil ik best wel een beetje tegen je aan komen liggen en dan mag je me overal aaien. Mauwen kan ik overigens niet zo goed. De eerste keer dat ik dat deed, keken ze elkaar hier raar aan. “Wat was dàt???” Ja, ik dus! Je snapt wel dat ik dat niet zo heel veel meer doe.

Drie jaar geleden kreeg ik er een vriendinnetje bij. Zij zal zich een volgende keer zelf aan je voorstellen. Ik vind het leuk om je hier te ontmoeten en hopelijk ga je mijn avonturen met Saar leuk vinden!

Groetjes, Guus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *